Tahterevalli

     Hayatın karmaşık bir döneminden geçiyorum. 30'lu yaşlara veda ettiğim bu sene sanki bir dönüm noktası oldu benim için. Aslına bakarsanız dünya oyununda değişen bir şey olmadı. Tahterevalli üzerinde bir yukarı bir aşağı akıyor hayat her zamanki gibi ama ben eski ben değilim. Hissedebiliyorum bunu. Yaşıma kırk demek pek bir ağır geldi. Soranlara 39 diyorum hâlâ. Ergenlikten bu yana hayata dair kurduğum hayallerin hayal olarak kalması, hafızamda geçmişe dair hep acı hikayelerin dönüp durması, ebediyete yürüyenlere duyulan özlem ve daha neler neler geçti aklımdan doğum günümde bilemezsiniz. 

    Öyle ya da böyle ömrün büyük bir kısmını tamamladım. Ömür benim için parmağımdaki batık bir tırnak gibi; Varlığı da, söküp atması da acı veren bir hastalık gibi yaşamak aslında. 

    Bütün bunlara rağmen finale yaklaşmak, bitecek diye korkmak neden o vakit? İşte yazının başında bahsettiğim karmaşıklık burada başlıyor. 

    Hayata geç kalmaktan korkardım hep ve işte geç kaldım. Buna Oblomovluk demek istemiyorum. Kendimce çabaladım aslında ama olmayınca da olmuyor. 

    Ve bana Sezen'in aşağıdaki şarkısını dinlemek düşüyor,


"Bir sabah saçlarımı okşayıp da rüzgâr
 İzlerini sürüp de gidecek beyaz beyaz
 Ve güneş aynaya baktığında çizgilerden
 Yeni bir yüz gösterecek üzülerek biraz

 Yok, olmaz, erken daha
 Biraz geç kalın ne olur
 Hiç hazır değilim henüz
 Ne olur baharlarımı bırakın bir süre daha
 Tanıdık değil bana güz

 Yok, olamaz, dur
 Dur, gidemezsin
 Gözlerimin rengi, dur
 Bulutlara dönemezsin
 Yok, alamazsın beni
 Deli zaman
 Dur, ömrüme o kurşuni renkleri süremezsin

 Yok, olmaz, erken daha
 Biraz geç kalın ne olur
 Hiç hazır değilim henüz
 Ne olur baharlarımı bırakın bir süre daha
 Tanıdık değil bana güz"
             

    

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Gece

Hayat market poşetlerini taşımaya benziyor. Hevesle eline aldığın, yürüdükçe ağırlığını daha da derinden hissettiğin, kısa sürede de tükettiğin. Bu aralar bana market poşetlerim çok ağır geliyor. Bir poşet var ki taşıdığım, canımı çok yakıyor. Öyle ki ellerim yara, bere içerisinde. Taşıdığım bu yalnızlık çok ağır geliyor. Yalnızlık insanı canından bezdiriyor.  Böyle zamanlarda sabahları uyanmak bile istemiyor insan. Uyanmak hatırlamak demek. Uyanmak rüya aleminde unuttuğun bütün o problemlerin geri gelmesi demek.  Gece yok olmak gibi birşey benim için. Beraberinde bütün o dertlerin de yok olması. Her şeyin anlamsızlaşması, anlamın bile anlamını yitirmesi. Fırtınanın dinmesi ve yerini sessiz viranelere bırakması.   Gece hayata kısa bir mola vermek gibi. Bazen gece hiç bitmesin, rüyaların sonu gelmesin istiyorum. Karanlık beni sarsın, saklasın. Kimse beni bulamasın. Gece beni bırakmasın. "Tesadüfen gelmişim hayata, mecburen yaşıyorum. Doğarken neden ağladığımı yaşarken...
Devamı

Aynalar

 Bir filmde görmüştüm. Öğrenciler yıllar sonra çıkarılmak üzere çeşitli objeler, metinler ve benzeri şeyleri bir kutuda gömüyorlardı. Uzun zaman sonra okulun başka öğrencileri de onları çıkarıyordu. Geçmişten geleceğe bir mesaj kutusu adeta. Kim düşünmüşse muazzam bir şey. Bu şiir de sanki benim geleceğime yazılmış bir not gibi. Gelecekteki yalnızlığıma... "Aynalar bir aşina yüz arar.   Bulamazsa çatlar, ölür kahrından.   Ağaçlar sabırla göğe tırmanır,   Gülümseyen bir bulutun ardından.   Ve yüreğim, hayal kurar,    Bir dost arar durmadan.    Kurtulmaya çalışır yalnızlığından.    Geçmek bilmiyor zaman yalnız olunca insan.    Ölüp kurtulmak kolay.    Yalnızlık çok zor, inan....."
Devamı

İmtihan

 Zorluklar yine misafirim oldu bu aralar. Acılar vefalı bir dosta benziyor:  Terketmiyor, her fırsatta sarıp sarmalıyor insanı.  Önce hiç bitmeyecek, hep sağanak yağacak gibi geliyor, sonra da bir bakıyorsun Gökkuşağı altında bir sakinlik, bir huzura bırakıyor yerini. Her sıkıntı bir tecrübe, bir bilgelik katıyor insana. Öyle bir öğretmen ki bu, ders almayan yok. Acının armağanı bize kattığı güç ve dirayet.  Şu an yaşadığım bu zorlukları on yıl evvel yaşıyor olsam bu cümleleri kurmayı hayal bile edemezdim. Ruhsal gelişmişlik tam da buymuş demek ki.  "… Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş, beklemekte Acılar gözlerini dikmiş üstüme, nöbette Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum Hadi gelin üstüme, korkmuyorum..."
Devamı