Geceye Bir Şiir

 "Ve biterken, artık herkes yalnız kendisidir.

   Biterken, herkes bir dost arar.

   Ve biterken, herkes en çok yalnızlığı yaşar."

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Aynalar

 Bir filmde görmüştüm. Öğrenciler yıllar sonra çıkarılmak üzere çeşitli objeler, metinler ve benzeri şeyleri bir kutuda gömüyorlardı. Uzun zaman sonra okulun başka öğrencileri de onları çıkarıyordu. Geçmişten geleceğe bir mesaj kutusu adeta. Kim düşünmüşse muazzam bir şey. Bu şiir de sanki benim geleceğime yazılmış bir not gibi. Gelecekteki yalnızlığıma... "Aynalar bir aşina yüz arar.   Bulamazsa çatlar, ölür kahrından.   Ağaçlar sabırla göğe tırmanır,   Gülümseyen bir bulutun ardından.   Ve yüreğim, hayal kurar,    Bir dost arar durmadan.    Kurtulmaya çalışır yalnızlığından.    Geçmek bilmiyor zaman yalnız olunca insan.    Ölüp kurtulmak kolay.    Yalnızlık çok zor, inan....."
Devamı

İmtihan

 Zorluklar yine misafirim oldu bu aralar. Acılar vefalı bir dosta benziyor:  Terketmiyor, her fırsatta sarıp sarmalıyor insanı.  Önce hiç bitmeyecek, hep sağanak yağacak gibi geliyor, sonra da bir bakıyorsun Gökkuşağı altında bir sakinlik, bir huzura bırakıyor yerini. Her sıkıntı bir tecrübe, bir bilgelik katıyor insana. Öyle bir öğretmen ki bu, ders almayan yok. Acının armağanı bize kattığı güç ve dirayet.  Şu an yaşadığım bu zorlukları on yıl evvel yaşıyor olsam bu cümleleri kurmayı hayal bile edemezdim. Ruhsal gelişmişlik tam da buymuş demek ki.  "… Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş, beklemekte Acılar gözlerini dikmiş üstüme, nöbette Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum Hadi gelin üstüme, korkmuyorum..."
Devamı

YAŞA(L)MAK

     Hayata karışmayı pek beceremeyenlerdenim. Bugün tesadüfen "Past Lives" diye bir filme denk geldim. Filmi de baştan sona izleyemedim aslında. Sonlarına doğru TV başına geçince final kısmını izleyebildim. Acıya, zorluklara rağmen kurulan, inadına hayatın bir parçası olan, hayattan payını koparırcasına alan bir karakter gördüm filmde.     Öyle sanıyorum ki ben hayata karışamamanın pişmanlığını ileri yaşlarda fazlaca taşıyacağım. Öyle olacak, eminim.....    Bunun suçlusu olarak görmüyorum kendimi. Şartlar böyle gerektirdi bir bakıma. Ya da belki de şartları ben bahane ettim her şeye. Öylemi, böyle mi derken de dünya kredisinin önemli bir bölümünü bitirdim zaten.    Karakter olarak insanlardan bir şey beklemek, medet ummak hiç bana göre şeyler degil. En ufak bir şeyde gemileri yakan, bağları çabucak koparıp atan, arkama bakmadan giden bir tipim ben.    Ondan yalnız kaldım zaten :)))    Ama şimdi duygusal bağlar kurma ...
Devamı